dinsdag 5 februari 2008

Boekbespreking: The Dogs of Babel

Ik lees niet veel. Wat ik wel lees is tamelijk willekeurig. Uit het raam kijken in de trein, daar heb ik het geduld niet voor. Dus wanneer ik mij op die manier verplaats, heb ik graag iets te lezen bij me. Nieuws is overal. De vele gratis krantjes negeer ik daarom tegenwoordig. Een beproefde methode om aan leesvoer te komen is De Slegte induiken en een stuk of drie tweedehands titels meenemen die je om de een of andere reden aanspreken.

Ongeveer op deze manier kreeg ik een boek in handen van de mij onbekende Amerikaanse schrijfster Carolyn Parkhurst. Het heet 'The Dogs of Babel' in Amerika; in Groot-Brittannië is het verschenen onder de titel 'Lorelei's Secret'.

Het boek wordt verteld vanuit het perspectief van Paul, een weduwnaar. Zijn vrouw Lexy is op een dag dood gevonden onder de immense appelboom in hun achtertuin. Paul, een taalkundige, wil dolgraag weten of het zelfmoord is geweest of een ongeluk. De politie houdt het op het laatste, met name vanwege de aard van haar verwondingen. Paul weet het zo net nog niet. Zijn twijfel wordt verder gevoed wanneer hij ziet dat alle boeken in de kasten van plek verwisseld zijn. In de keuken ligt een plasje bloed, afkomstig van een enorme steak die Lexy de dag van haar dood op de vloer gevoerd heeft aan haar hond Lorelei, een Rhodesian Ridgeback.

Niemand zal Paul ooit kunnen vertellen wat Lexy precies is overkomen, die fatale dag, behalve... Lorelei. Paul heeft als taalkundige gehoord van projecten om honden te leren "spreken". Hij besluit te proberen Lorelei aan het praten te krijgen, in de hoop dat zij Lexy's geheim aan hem prijs kan geven.

Wat volgt is een soms spannende, soms ontroerende reis door het leven van Paul en Lexy. Terwijl je op de hoogte wordt gehouden van Lorelei's "vorderingen", ontvouwt zich de geschiedenis van hoe Lexy en Paul elkaar hebben ontmoet en wat voor betekenis zij voor elkaar gehad hebben. Lexy was een kunstenares die maskers maakte. Dat gegeven speelt een mooie rol op een specifiek moment in het verhaal, die ik hier niet weg zal geven.

Ontroerend zijn de stukken waaruit blijkt hoe de impulsieve en emotionele Lexy de stugge linguïst uit zijn schulp weet te lokken. Spannend wordt het wanneer Paul onbedoeld betrokken raakt bij een groep mannen die stelselmatig honden mishandelt - ironisch genoeg met hetzelfde oogmerk als Paul heeft met Lorelei: de viervoeters aan het spreken te krijgen.

Aan het eind van het verhaal krijgt Paul antwoord op zijn vraag. Dat is op zich bevredigend. Het verhaal voelt als af, de cirkel is rond, de eindjes zijn fraai aan elkaar geknoopt. Toch had ik wel moeite om mij Lexy's beweegredenen te kunnen voorstellen. Het is lastig om hier verder op in te gaan zonder de afloop van het boek te verraden. Ik raad je daarom, ondanks dit kleine minpuntje, aan om dit grappige, spannende en ontroerende boek -in het Engels- te lezen.

De merkwaardige plot ("man probeert hond Engels te leren") verhindert geen moment dat je wordt meegezogen in het verhaal. Parkhurst heeft een mooie balans gevonden tussen heden en flashbacks, ontroerende situaties, spanning, menselijkheid en pure liefde. Voor mij zijn Paul en Lexy echt gaan leven en dat gebeurt me niet altijd. Misschien is het ook wel daarom dat ik nog net iets meer inkijk in Lexy's ziel op prijs had gesteld. Bijzonder boek.

Carolyn Parkhurst 'The Dogs of Babel' (Back Bay, 2004) [Amazon]

Geen opmerkingen: