donderdag 26 juli 2007

Column MediaFreak: Mama Wilma


Ga iemand de hele dag op zijn nek zitten met een camera en een hengelmicrofoon en zend alles uit wat die persoon meemaakt. Televisieproducenten lijken te denken dat dit concept altijd garant staat voor een succesvol TV-programma. Het lijkt helemaal niet meer uit te maken wie er eigenlijk gevolgd wordt. De Telegraaf weet in dat kader te melden dat Wilma Nanninga, hoofdredacteur van Pagina Privé, op RTL 4 een eigen reallifesoap krijgt.

De belangrijkste reden voor Wilma om de camera's toe te laten in haar leven kan ongeveer als volgt worden samengevat: ik wil alles weten van BN'ers, dus iedereen mag ook alles van mij weten. En ze wil laten zien dat ze naast "journalist" ook mama en echtgenote is. Ho ho - nu neemt mevrouw Nanninga zichzelf wel erg serieus. Als er al mensen gaan kijken naar het programma, dan is dat omdat zij meer willen weten van die bekende Nederlanders die Wilma interviewt; niet om te controleren of Nanninga haar dochter wel op tijd van school af haalt.

Deze reallifesoap zal ook nooit echt reallife worden. In ieder geval niet waar het de BN'ers betreft. Camerabewust, zeg maar gerust mediageil, als ze zijn, zullen zij zich tijdens Privé-interviews heel anders gedragen dan zij normaal gesproken doen. Waar Wilma door vele bekende mensen wordt ervaren als een noodzakelijk kwaad, zullen de gesprekken er, met de spotlights erop, vast gemoedelijk aan toe gaan. Dijenkletsen met mama Wilma, terwijl ze alles van je wil weten – zelfs je PIN-code.

Ik vraag me ook af of je dit een twaalfjarig kind moet aandoen: de hele dag gevolgd worden bij alles wat je doet. Dochtertje Aurore heeft echt niet gevraagd om mama's bekendheid en al helemaal niet om alle ongevraagde aandacht die daar bij komt kijken. Wilma's man Alexander, die onroerend goed verhandelt in Frankrijk, vindt het vast wel geinig om een tijdje uit de anonimiteit te treden. Maar ook hij zal die extra huisgenoten vast snel beu zijn.

Wilma niet. Zij gelooft in zichzelf, zij gelooft in de roddeljournalistiek als serieuze tak van nieuwsvergaring, en zij gelooft dat mensen erom zitten te springen om te zien hoe zij leeft. In de laatste twee geloof ik zeker niet. Ik vind het best okee dat Nanninga zelfvertrouwen heeft. Maar dat zelfvertrouwen moet niet zo groot worden dat het een reallifesoap verwaardigt. Daarvoor is het leven van bijna niemand echt interessant genoeg voor jan en alleman. En dat geeft ook helemaal niets. Je leven is ook nuttig en leuk zonder je hoofd op TV. Televisieproducenten denken daar –om voor de hand liggende redenen– volstrekt anders over.

© Bas Evers / MediaFreak 2007

Geen opmerkingen: