zaterdag 27 januari 2007

Beste filmpreviews (4): Broken Flowers


Titel: Broken Flowers
Regie: Jim Jarmusch
Genre: komedie
Tijdsduur: 106 minuten
Verwacht: 24 november 2005
Acteurs: Bill Murray, Julie Delpy, Heather Simms, Brea Frazier, Jeffrey Wright, Alexis Dziena, Sharon Stone, Frances Conroy, Christopher McDonald, Suzanne Hevner, Jessica Lange, Chris Bauer, Larry Fessenden, Tilda Swinton
Officiële website: www.brokenflowersmovie.com

Samenvatting

De verstokte vrijgezel Don Johnston (Bill Murray) is net gedumpt door zijn laatste minnares, Sherry (Julie Delpy). Don trekt zich weer terug in zijn isolement en bekommert zich alleen om zijn eigen zaakjes. Maar geheel onverwacht moet hij zijn verleden onder ogen zien
wanneer hij in de post een mysterieuze roze brief aantreft. De brief is afkomstig van een anonieme voormalige vlam die hem inlicht over het feit dat hij een 19 jaar oude zoon heeft die wel eens op zoek kan zijn naar zijn vader. Don’s beste vriend en buurman Winston (Jeffrey Wright), een getrouwde amateur detective, dringt er bij hem op aan dat hij het mysterie vooral moet uitzoeken. Ondanks zijn onwil om te reizen besluit Don toch het land te doorkruisen op zoek naar aanwijzingen die hij vindt bij vier van zijn vroegere veroveringen (Frances Conroy, Jessica Lange, Sharon Stone en Tilda Swinton). De onverwachte bezoekjes aan deze unieke vrouwen brengen iedere keer weer nieuwe verrassingen terwijl Don geconfronteerd wordt met zijn verleden en daarmee ook zijn heden.

Preview
Oorspronkelijke publicatie: 25 oktober 2005

Jim Jarmusch is een onafhankelijke Amerikaanse regisseur die sinds begin jaren 80 gewaardeerde films heeft gemaakt. Enkele voorbeelden zijn ‘Stranger than Paradise’ (1984) (waarin een hippe New Yorker een verrassingsbezoek krijgt van zijn mooie zestienjarige Hongaarse nicht), ‘Mystery Train’ (1989) (over een Japans stel dat is geobsedeerd door het Amerika van de jaren 50) en ‘Coffee and Cigarettes’ (2003). De laatste titel is een verzameling korte filmpjes in zwart-wit, waarvan Jarmusch het gedeelte heeft gemaakt met Bill Murray. En laat Murray nu de hoofdrol spelen in ‘Broken Flowers’ (2005).

Bill Murray heeft zich de afgelopen jaren ontwikkeld van een popcornkomediant (‘Ghostbusters’ (1984), ‘Ghostbusters II’ (1989), ‘Kingpin’ (1996)) tot een ingetogen acteur die aan minimalistische rollen op overtuigende wijze invulling weet te geven. Wes Anderson’s ‘The Royal Tenenbaums’ (2001) en natuurlijk Sofia Coppola’s Oscar-winnende ‘Lost in Translation’ (2003) zijn hier exponenten van. ‘Broken Flowers’ is in bepaalde opzichten een combinatie van die laatste twee films.

In essentie is ‘Broken Flowers’ een roadmovie. Bill Murray gaat bij vier van zijn ex-vriendinnen op bezoek om erachter te komen wie de moeder is van de jongen die beweert zijn zoon te zijn. Murray staat voortdurend in het middelpunt van de belangstelling. Wat dat betreft is hij net “Bob Harris uit ‘Lost in Translation’ die nooit zijn hotelkamer verlaat” (Reeling Reviews). Toch worden de tegenspeelsters van Murray geroemd om hun uitstekende prestaties, dus dat geschetste beeld moet wellicht worden bijgesteld.

Het sarcasme in de film kennen we uit het werk van Wes Anderson (‘The Royal Tenenbaums’ (2001), ‘The Life Aquatic’ (2004)), maar “Jarmusch ondersteunt het met echte tederheid en gewiekstheid” (Film Blather). Smaken verschillen duidelijk in dit opzicht, want Reeltalk Movie Reviews schrijft juist: “het gebrek aan een menselijke connectie met de hoofdpersoon van het verhaal liet me smachtend achter”. Ook Slant Magazine mist die “gevoeligheid”.

‘Broken Flowers’ wordt ook door meerdere recensenten omschreven als iets wat we al eens eerder hebben gezien. Een gemakkelijke film is het daarmee echter zeker niet. Minimalistisch wel, in verschillende opzichten (het lang uitgesponnen verhaal, het ingetogen acteerwerk van met name Bill Murray). “Minder is meer”, aldus de BBC, die erg enthousiast is over de film. Opvallend is wel dat de recensent van de Britse omroep een hogere waardering geeft dan het Britse publiek (vier sterren om drie). Misschien is dat wel tekenend voor deze film: het is een - ook visueel - kunstwerkje, maar het gewone publiek blijft lichtelijk onbevredigd achter.

Geen opmerkingen: