zaterdag 27 januari 2007

Beste filmpreviews (2): The 40-Year-Old Virgin


Titel: The 40-Year-Old Virgin
Regie: Judd Apatow
Genre: romantische komedie
Tijdsduur: 116 minuten
Verwacht: 29 september 2005
Acteurs: Steve Carell, Catherine Keener, Paul Rudd, Romany Malco, Seth Rogen, Elizabeth Banks, Leslie Mann, Jane Lynch, Gerry Bednob, Shelley Malil, Kat Dennings, Jordan Masterson, Chelsea Smith
Officiële website: www.the40yearoldvirgin.com

Samenvatting

Komedie over Andy, een conservatieve verlegen man en nog steeds maagd. Als zijn vrienden hier achter komen, doen ze er alles aan om hem aan de vrouw te krijgen. Andy speelt mee maar komt in de ene na de andere rampzalige situatie terecht. Totdat hij een relatie krijgt met Trish, een vrouw met drie kinderen. ‘Eindelijk’, denken zijn vrienden, ‘nu gaat het gebeuren!’ Maar nee, Andy en Trish houden hun relatie voorlopig strict platonisch.

Preview
Oorspronkelijke publicatie: 28 augustus 2005

Op basis van de kritieken in Amerika kan er maar één conclusie getrokken worden: je moet naar deze film toe. ‘The 40-Year-Old Virgin’ (2005) is de best ontvangen bioscoopfilm van het jaar.

Op voorhand is enige gereserveerdheid tegenover deze film niet onbegrijpelijk. Hoofdrolspeler Steve Carell speelt zelden of nooit een hoofdrol. (Aan de andere kant heeft hij het wel voor elkaar gekregen in een scène grappiger te zijn dan Jim Carrey: als presentator die zijn mond niet meer onder controle heeft in ‘Bruce Almighty’ (2003).) Het verhaal doet denken aan een lijn van voornamelijk beschamende, slechts af en toe grappige films als ‘There is Something About Mary’ (1998), ‘American Pie’ (1999) en ‘Wedding Crashers’ (2005). Met de schandalige vertoning ‘Deuce Bigalow: European Gigolo’ (2005) nog in het achterhoofd, zal menige recensent er goed voor zijn gaan zitten in zijn Amerikaanse bioscoopstoel.

‘The 40-Year-Old Virgin’ weet echter korte metten te maken met alle vooroordelen. Het gevoel dat doorklinkt in de recensies is dat de film weliswaar ranzig is, maar een lieve en oprechte ondertoon heeft. Boxoffice Magazine schrijft bijvoorbeeld: “Terwijl hij de diepten van de slechte smaak doorzoekt, behoudt-ie in de kern iets menselijks en algemeen herkenbaars […] dat ’m in de speciale klasse van films plaatst die tegelijkertijd zowel ondeugend als aardig zijn.” WaffleMovies.com: “Hij deed me ‘Deuce Bigalow: European Gigolo’ bijna vergeten. Bijna.” Deze film zet volgens vele recensenten de naam van Steve Carell als belangrijke komiek op de kaart, als hoofdrolspeler in grote films. Als er dan toch per se een punt van kritiek gevonden moet worden, dan is het dat de film wat aan de lange kant is.

Kortom, ga erheen en denk eraan: “Wij adviseren je hierbij om geen frisdrank mee te nemen, want je zult zo hard lachen dat je het uitspuugt over de stoel vóór je” (Arizona Daily Star).

Geen opmerkingen: