zaterdag 27 januari 2007

Beste filmpreviews (16): Marilyn Hotchkiss


Titel: Marilyn Hotchkiss’ Ballroom Dancing & Charm School
Regie: Randall Miller
Genre: romantische komedie
Tijdsduur: 103 minuten
Verwacht: 12 januari 2006
Acteurs: Robert Carlyle, Marisa Tomei, Mary Steenburgen, Sean Astin, Donnie Wahlberg,
David Paymer, Camryn Manheim, Adam Arkin, Sonia Braga, Elden Henson, Ernie Hudson,
Miguel Sandoval, Danny DeVito, John Goodman
Officiële website: www.marilynhotchkissmovie.com

Samenvatting

Frank, bakker van beroep, rouwt om de dood van zijn vrouw. Maar als hij zijn vrachtwagen aan de kant van de weg zet om een stervende man te helpen, wordt alles anders. Vlak voordat hij sterft vertelt Steve dat hij op weg was naar een vrouw die hij al veertig jaar niet meer heeft gezien. Hij vertelt een verhaal over kalverliefde, de eerste kus, jeugdige onschuld en danslessen. Frank belooft hem dat hij Steve’s oude liefde zal opzoeken.

De zoektocht naar Steve’s grote liefde Lisa, brengt Frank naar “Marilyn Hotchkiss’ Ballroom Dancing & Charm School”. Verlegen en onwennig belandt Frank in een nieuwe wereld, die van de dansschool. Frank benadert alle aanwezige vrouwen om te zien wie Lisa is. Maar al wat Frank vindt is een nieuw begin. Dankzij de danslessen voelt hij weer hartstocht voor het leven. Al snel krijgt hij een relatie met Meredith, een mooie jonge vrouw die ook aan haar verleden probeert te ontsnappen. Uiteindelijk slaagt Frank er toch in Lisa te vinden, maar tot zijn grote teleurstelling is zij niet de vrouw geworden die Steve zich had voorgesteld. Maar de nieuwe weg die Frank is ingeslagen geeft zijn leven weer zin en zijn romance met Meredith is slechts het begin. Franks verandering werkt aanstekelijk. Ook zijn vrienden besluiten zich aan te melden voor de dansles en ontdekken een nieuwe wereld vol passie en romantiek.

Preview
Oorspronkelijke publicatie: 6 december 2005

De onbekende Amerikaanse regisseur en scenarist Randall Miller heeft een indrukwekkende cast kunnen overtuigen van de noodzaak van een speelfilmversie van zijn korte afstudeerproject uit 1990: ‘Marilyn Hotchkiss’ Ballroom Dancing & Charm School’ (2005). Miller heeft de Australische pers in ieder geval niet van die noodzaak kunnen overtuigen.

De Schotse acteur Robert Carlyle (die de rol van de Ier Frank speelt) heeft in de cultfilm ‘Trainspotting’ (1996) gespeeld, voordat hij bij het grote publiek bekend is geworden respectievelijk als amateur-stripper in ‘The Full Monty’ (1997) en als schurk met een kogel in zijn kop in de James-Bondfilm ‘The World is Not Enough’ (1999). In ‘Marilyn Hotchkiss’ speelt hij Frank, de man die op zoek gaat naar de jeugdliefde van een man van wiens auto-ongeluk Frank getuige is geweest. Carlyle’s prestatie wordt niet bijzonder geroemd; hij maakt vooral gebruik van zijn natuurlijke charmes en zijn mooie ogen.

Steve, de man van het auto-ongeluk, wordt gespeeld door John Goodman. Goodman heeft zich in de loop der jaren ontwikkeld van een TV-persoonlijkheid (‘Roseanne’ (1998)) tot een gevierd acteur die zowel serieuze rollen aankan (‘Fallen’ (1998) bijvoorbeeld), maar vooral in bijzondere komedies tot zijn recht komt: ‘O Brother, Where Art Thou’ (2000), ‘The Big Lebowski’ (1998). Goodman is vooral in beeld op zijn rug met een plas bloed op zijn borstkas, terugkijkend op zijn leven.

Mary Steenburgen, die de dochter speelt van de oprichtster van de dansschool waar Frank Steve’s geliefde moet vinden, is vooral bekend van televisie: ‘Joan of Arcadia’ (2003). Haar prestaties worden wel gewaardeerd door de Australische pers: “Mary Steenburgen is […] ontroerend in haar rol” (Urbancinefile.com).

Het blijft de vraag hoe Miller de cast heeft kunnen overtuigen mee te doen aan zijn project. De recensenten in Australië zijn niet mals in hun kritiek op deze film. Hier volgt een bloemlezing:

“Er is iets misgegaan met de publieksvriendelijke formule in dit te persoonlijke project. Door materiaal uit zijn prijswinnende korte film van de filmacademie te vermengen met nieuw materiaal, heeft de regisseur misschien meer gezegd dan hij bedoeld heeft over de teleurstellingen die hij ervaren heeft op weg naar middelbare leeftijd” ; “Vele van de welbekende acteurs lijken niet te weten of ze nu komedie of drama moeten spelen.” (Urbancinefile.com)

“De film is net zo opgeblazen als zijn titel” (ABC).

Efilmcritic heeft een leuk stukje over de ongeloofwaardigheid van het script. De karakters zijn geen mensen, maar overduidelijk acteurs die van een script lezen. Zo begint Frank, wanneer hij op Steve af rent direct na het ongeluk, al naar hem te schreeuwen van grote afstand. “Je gaat niet schreeuwen naar een stervende man van 3,5 meter afstand, tenzij je in een film zit en de regisseur denkt dat het de situatie dramatischer maakt.” Wanneer Frank op zoek gaat naar Lisa, de jeugdliefde van Steve, komt hij de dansschool binnen waar Lisa zou moeten zijn en in plaats dat hij vraagt of iemand Lisa kan aanwijzen, of Lisa’s naam roept, gaat hij de dans aan met iedere vrouw in de zaal, om hen uiteindelijk te vragen of ze Lisa zijn. “Nogmaals, dit is niet iets wat iemand zou doen, tenzij hij in een film zat waarvan de schrijver vond dat het leuker was op die manier” (Efilmcritic). Eindoordeel: “Het is een van die films over verlies, rouwen en loslaten, maar het is ook een van die films over de transformatieve kracht van dans. Maar hij is niet geslaagd als welke van deze twee dan ook.”

Variety vindt dat de cast gedegradeerd is tot ‘cameo’s’. “Er is niks mis met de intentie van de film om een paar tranen te trekken en zo nu en dan een lach […] Maar de humor is grof, de sentimentaliteit ingeblikt, en nagenoeg iedere verwikkeling voordehandliggend. De wijsheden zijn van het type Hallmark-moment als ‘Heb je weleens teruggekeken op je leven en gedacht aan hoe anders het had kunnen zijn? Je krijgt er maar één!’ (Variety).”

Pretentieuze mislukking.

Geen opmerkingen: