dinsdag 16 januari 2007

Beste blogs van basevers.hyves.nl (2): Sharia, media en democratie

Oorspronkelijke publicatie: 15 september 2006

De media hebben zich de afgelopen week weer eens van hun slechtste kant laten zien. Een uitspraak van grijze muis Donner, iemand die gemiddeld vijf bijzinnen tussen zijn hoofdzin weet te stoppen om nuance aan te brengen, is niet eens zozeer uit zijn verband gerukt, alswel voorzien van een interpretatie die de gewraakte uitspraak helemaal niet impliceert. In het boek 'Het Land van Haat en Nijd' wordt Donner als volgt geciteerd: "als tweederde van alle Nederlanders morgen de sharia zou willen invoeren, dan moet die mogelijkheid toch bestaan? Zoiets kun je wettelijk toch niet tegenhouden? Het zou ook een schande zijn om te zeggen: dat mag niet! De meerderheid telt. Dat is de essentie van democratie." Uit deze quote meent vervolgens de verzamelde Nederlandse pers te mogen afleiden dat Donner voorstander is van invoering van de sharia in Nederland (zoals bijvoorbeeld het AD schrijft).

Het betreft hier een hypothetische exercitie, een gedachte-experiment. Maar goed, stel dat we in de gedachte meegaan. Het is schokkend te noemen dat de media straffeloos deze conclusie aan Donner's woorden durven verbinden, en dat ze elkaar vervolgens allemaal napraten. Donner zegt helemaal niet dat hij zelf zo graag islamitische wetgeving ingevoerd zou zien; hij zegt dat hij democratie hoog in zijn vaandel heeft staan, en als gevolg daarvan geen maatregelen zou willen nemen om te voorkomen dat een meerderheid van het Nederlandse volk de sharia kan invoeren, mocht het zo ver komen dat die meerderheid zich aftekent. Hier heeft Donner natuurlijk volkomen gelijk in! Het raakt de essentie van democratie om de wil van een meerderheid van de bevolking te respecteren. (Overigens teken ik hierbij aan dat er om precies te zijn een tweederde meerderheid nodig is in zowel de Tweede - als de Eerste Kamer om tot een grondwetswijziging te komen. Dus zelfs als tweederde van het Nederlandse volk de sharia graag ingevoerd zou zien, moeten zij eerst een Staten-Generaal verkiezen die hier in overgrote meerderheid in mee kan gaan. Uiteraard worden de heren en dames kamerleden geacht het volk te vertegenwoordigen, maar de praktijk is vaak weerbarstiger gebleken. En soms is dat misschien maar goed ook.)

De Nederlandse pers smult van Geert Wilders, die meteen aan Donner vraagt of hij misschien niet beter op kan stappen. Misschien is Wilders' brein wel hopeloos aangetast door alle kleurspoeling. Sowieso verzuimt de pers om naar voren te brengen hoe gecompliceerd en divers het begrip sharia is. (Positieve uitzondering was NOVA, die een professor islamitisch recht aan het woord liet die precies dit punt naar voren bracht.) De sharia is een set normen en waarden waar iedere Moslim naar dient te leven. Het zijn nadrukkelijk geen wetten, in de zin dat ze slechts door een politieke autoriteit zijn op te leggen. Bij de naleving van de sharia gaat het om de intentie, de wil een goede Moslim te zijn. In bepaalde landen, zoals Iran, verwijst de sharia juist wel naar een set juridische regels die door het politieke regime wordt toegepast. Wanneer de Nederlandse media, samen met Wilders, verontwaardigd zijn over Donner's uitspraken, hebben zij de Iraanse sharia in gedachten. Inderdaad vinden daar misstanden plaats die niet verenigbaar zijn met ons westerse idee van mensenrechten. Maar de sharia op zich hoeft geen misstanden te impliceren.

Wist je dat in Ontario, Canada, korte tijd (tot september 2005) de sharia mocht worden toegepast in het familierecht? Alleen wanneer beide partijen in een conflict hiermee akkoord waren, en voor zover de uitspraken niet in strijd waren met het Canadese recht. Dit systeem heeft redelijk gefunctioneerd (in de zin dat er geen mensen veroordeeld zijn tot steniging), maar een belangrijk bezwaar was dat je als Moslim feitelijk niet de keuze had om een uitspraak door een shariarechter te omzeilen, omdat je je geloof afviel als je dat wel deed. Een gang naar de reguliere Canadese rechter werd door Moslims uit Ontario dan ook niet snel bewandeld waar het ging om familierecht. Onder druk van feministische groeperingen is de sharia in Ontario inmiddels weer afgeschaft. Maar wat Ontario in elk geval laat zien is dat de afgehakte ledematen je niet om de oren hoeven te vliegen in een gebied waar Moslims de sharia in ere houden.

Het CDA heeft het onzalige plan opgevat om partijen te verbieden die de sharia willen invoeren. Nogmaals, ik ga ervan uit dat het CDA hierbij de Iraanse, politieke sharia in gedachten heeft, en niet de sharia als levensrichtlijn voor de goede Moslim. Vanochtend was CDA-kamerlid Van Haersma Buma te gast bij Sven Kockelmann in Goedemorgen Nederland. Kockelmann stelde precies de goeie vragen. Hij legde de vinger op de zere plek toen hij van Buma wilde weten of partijen die de Bijbel als richtlijn verkiezen, ook waar de Heilige Schrift in strijd is met de Nederlandse grondwet, eveneens verboden zouden moeten worden. Nee, natuurlijk niet; sterker nog, Buma meldde met trots dat de SGP zijn voorstel steunt. Can you spell hypocriet? Van Haersma Buma weet ook best dat een dergelijk verbod weinig kans van slagen heeft, want de 'pedopartij' kon door de Nederlandse rechter ook niet verboden worden. De wet laat namelijk de ruimte om op te schrijven hoe je ergens over denkt, ook als dit standpunt iemand wellicht niet zint. Je ideeën ventileren is niet strafbaar. Dat geldt voor een potentiële 'shariapartij' uiteraard op exact dezelfde wijze. Leve de democratie.

Geen opmerkingen: